“แป้ง-กมลนภัช ถานวงศ์” หรือที่ก่อนหน้านี้ก็คือ “แป้ง-อริญา ถานวงศ์” ที่เคยฝากผลงานในวงการบันเทิงทั้งละครและภาพยนตร์ เจ้าของรางวัลนักแสดงนําหญิงยอดเยี่ยมรางวัล ช่อสะอาด ปี 2012 จากละครเรื่อง “ดวงใจสีขาว” ที่ออกอากาศทาง ไทยพีบีเอส และวันนี้ “แป้ง-กมลนภัช ถานวงศ์” กําลังจะกลายเป็นนางเอกใหม่มาแรงจากผลงานภาพยตร์เรื่อง “My House บ้านขังวิญญาณ”
เส้นทางเข้าสู่วงการบันเทิง...
“แป้งเริ่มเดินทางสายนี้มาจริงๆ คือเริ่มจากการประกวดร้องเพลงมาก่อน แล้วก็มีร้องเพลงประกอบละคร แล้วหลังจากนั้นก็เหมือนกับว่าอุปสรรคมันค่อนข้างเยอะก็เลยหยุดไปช่วงนึง ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เหมือนกับรวมกลุ่มรวมตัวเพื่อจะออกอัลบั้ม มันก็มี โปรเจ็คท์ที่โดนยุบไปบ้างอะไรบ้าง ก็เลยพักไป พอเข้ามหาวิทยาลัย ได้เรียนศิลปกรรม เอกการแสดงและกํากับการแสดง ที่ มศว ก็เลยมีพี่ๆ ที่ดึงๆ กันเข้ามาพาไปแคสต์งาน แล้วก็ได้เล่นภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง ‘แฟนใหม่’ รับบทเป็นเพื่อน พี่ก้อย-รัชวิน ตัดผมหน้าม้า ตอนนั้นยังอ้วนๆ อยู่ ตอนนี้ก็ยังอ้วนอยู่ (หัวเราะ) หลังจากนั้นก็จะมีงานเข้ามาเรื่อยๆ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นงานพิธีกรมากกว่า แล้วก็มีละครของไทยพีบีเอส ที่ทําให้ได้รับรางวัล เรื่อง ดวงใจสีขาว เล่นเป็นทนาย คือเวลาที่ได้รับบทในภาพยนตร์หรือในละคร ส่วนมากก็จะเป็นบทที่ไกลจากตัวเองมากเลยค่ะ จากนั้นก็มีละครซีรีส์ทางไทยพีบีเอส เรื่องชีวิตนับหนึ่งใหม่ ส่วนตอนนี้ก็มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง ‘My House บ้านขังวิญญาณ’ ซึ่งเรื่องนี้ก็รู้สึกว่าเป็นอะไรที่ก็น่าจะโหดอยู่ คือแต่ละเรื่องก็โหดต่างๆ กันไป แต่เรื่องนี้ เหมือนกับว่าความรับผิดชอบของเรามันสูงขึ้น เพราะว่ามันทั้งเรื่องเลย แล้วอีกอย่างมันถ่ายเป็นแบบภาพยนตร์ ภาระหนักอึ้งเลยมาอยู่ที่เรา แรกๆ ก็กดดัน เครียดๆ เหมือนกัน”
อยากเป็นนักร้องแต่กลายเป็นนักแสดง...
“จริงๆ คุณพ่อคุณแม่ของแป้งอยู่วงการเพลงทั้งคู่ แม่เคยร้องเพลงมาก่อน ถ้าเป็นรุ่นก่อนๆ ก็จะได้ฟังกัน แล้วคุณพ่อก็เป็นนักดนตรี คือทั้งบ้านมาสายดนตรีกันหมด เราก็เลยชอบสายดนตรี เราก็อยากเป็นนักร้อง แต่พอไปๆ มาๆ เราก็ว่าดวงเราก็คงมาทางด้านงานแสดง เพราะส่วนมากงานที่เข้ามาก็มักจะเป็นอะไรที่เกี่ยวกับศักยภาพในเรื่องของการแสดง เรื่องแอ็คติ้ง อะไรอย่างนี้มากกว่า
เรื่องร้องเพลง ถ้าเป็นชิ้นเป็นอันจริงๆ แป้งเริ่มเรียนร้องเพลงจริงๆ ตอนอยู่ ป.6 เรียนไปได้ปีเดียวก็ประกวดเลย แล้วก็ได้รางวัลชนะที่ 1 ของภาคกลาง ของการประกวดร้องเพลง สกาแคร์ สตาร์ ชาเล้นจ์ รุ่นเดียวกับ พี่แดน-วรเวช (เวทีสกาแคร์ สตาร์ ชาเล้นจ์ แดน-วรเวช ได้รางวัลรองชนะเลิศระดับประเทศ ก่อนจะมาเป็น แดน ดีทูบี) ดูเก่าไหม ตอนนั้นเด็กมาก 14-15 ปี แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้เรียนร้องเพลงอีกเลย แต่ก็อาศัยประสบ-การณ์ร้องของตัวเอง
คือรู้สึกว่าการร้องเพลงเป็นสิ่งที่เรารักมาตั้งแต่เด็กๆ บางทีไปกินข้าวกับเพื่อนๆ ก็ขึ้นไปร้องเพลงบนเวทีของที่ร้าน จนเพื่อนต้องบอกลงมาเถอะไม่งั้นร้องไม่หยุดแน่ๆ การร้องเพลงเราก็ชอบในระดับนึง แต่พอเรามุ่งมาเรียนทางด้านการแสดง เราจะรู้สึกถึงความมีมิติมากกว่า บางคนอาจจะบอกว่าดูเหมือนจะเรียนง่าย เรียนศิลปกรรม แต่จริงๆ มันยาก ถ้าคนที่ทํางานไปด้วยเรียนไปด้วยต้องขยัน ต้องรับผิดชอบ เพื่อนต้องช่วย ครูต้องเข้าใจ แล้วมันก็ยากตรงที่ว่ามันใช้เวลาค่อนข้างสูง อย่างทําละครเวทีหนึ่งเรื่องเป็นทีซิสร่วมกันใช้เวลาประมาณ 1 ปี ก็ค่อนข้างมีปัญหามีอุปสรรคบ้าง แต่พอจบแล้วก็โล่งเลย”
จากละครมาเล่นหนัง...
“ส่วนมากทั้งเล่นละครและเล่นหนังแป้งจะเจอเหมือนกันหมดคือกล้องตัวเดียว เป็นฟิล์มหมดแล้ว เราก็รู้สึกว่ามันยากตรงที่ว่าเราต้องเล่นซ้ำๆ เหมือนเดิม แล้วเปลี่ยนมุมกล้องมุมนั้นมุมนี้ แต่ถ้าจริงๆ แล้วความรู้สึกเรามามันก็จะโฟล์วไปเป็นธรรมชาติ ซึ่งมันก็ต้องฝึกฝนไปเรื่อยๆ”
ตัวตนจริงๆ ของผู้หญิงชื่อแป้ง
“ตัวจริงๆ จะเป็นคนพูดมาก เป็นผู้หญิงแบบเพ้อฝัน เหมือนผู้หญิงธรรมดา แต่อาจจะเกินผู้หญิงธรรมดาไปมาก คือเป็นคนแบบเพ้อ (หัวเราะ) คืออย่างตอนที่เล่นละครเวทีมาเพื่อนจะรู้ว่า ถ้ามีบทเพ้อๆ ต้องส่งให้แป้ง บทแบบพร่ำเพ้ออะไรอย่างนี้”
มุมมองก่อนเข้าวงการ...
“ตอนนั้นมันเด็กมาก แป้งจะรู้สึกว่า เราอยากก้าวเข้าไปสู่จุดนั้นบ้าง เห็นพี่ๆ ที่เขาประสบความสําเร็จหลายๆ คนเราก็อยากเข้าไปถึงจุดนั้นให้ได้ ตอนนั้นอาจจะรู้สึกว่ามันเป็นความฝัน แต่ถ้าเป็นปัจจุบันนี้ แป้งคิดว่า การที่เราได้ทําในสิ่งที่ตัวเองชอบ ได้ทําในสิ่งที่ตัวเองรัก ก็อยากจะทําให้เต็มที่ที่สุด แม่กับป๊าก็คงอยากเห็นเราประสบความสําเร็จเหมือนกัน”
ความฝันสูงสุดของแป้ง...
“ณ ตอนนี้เลยนะ แป้งอยากให้ภาพยนตร์เรื่อง บ้านขังวิญญาณ ประสบความสําเร็จก่อน แล้วเรื่องอื่นเรายังคงไม่กล้าที่จะคาดหวังอะไรมาก ขอแค่ให้เรื่องนี้มันผ่านพ้นไปด้วยดี ประสบความสําเร็จแล้วทุกคนรู้จักทั้งผู้กํากับ ทั้งทีมงาน เพราะว่าเรื่องนี้กว่าที่จะผ่านมาได้อุปสรรคเยอะมาก บอกเลยว่าอุปสรรคเยอะมากๆ จนบางทีเราก็ โอ๊ย..ทําไงดี ร้องไห้กันเลย แต่ว่าพอผ่านมาได้แล้วก็อยากจะขอบคุณทุกคน ขอบคุณอุปสรรคทุกอย่าง
ด้วยความที่ในบทภาพยนตร์เรื่อง ‘My House บ้านขังวิญญาณ’ มันค่อนข้างไกลตัวมากๆ แล้วแป้งต้องเล่นเป็นผู้หญิงที่มีลูกแล้ว แป้งก็รักเด็กนะ แต่อารมณ์ความเป็นแม่มันเป็นอีกฟีลนึงเลย ซึ่งแป้งไม่สามารถรู้ได้ว่าการเป็นแม่คนเป็นอย่างไร การรักลูกที่ไม่เหมือนกับการที่เราไปเจอเด็กแล้วเราเล่นกับเขา ความเป็นแม่มันคืออีกมุมนึงอีกอารมณ์นึงเลย
แล้วเราต้องมาเล่นเป็นคนที่สุขุม ดูมาดมั่น ซึ่งมีค่อนข้างเป็นอีกเลเวลนึงของตัวเอง ซึ่งค่อนข้างยาก แป้งต้องทําการบ้านเยอะมาก แล้วก็โชคดีมากที่พระเอกคือ พี่กอฟ เพราะพี่กอฟ เป็นคนที่มีเทคนิคดีๆ ที่บอกเรา พี่กอฟเป็นคนที่สอนได้หมดทุกเรื่องเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร คือตอนแรกแป้งก็เกร็งๆ เหมือนกันที่ต้องมาเจอกับ กอฟ-อัครา แต่ไปๆ มาๆ อัครา ฮาไปไหนก็ไม่รู้ (หัวเราะ) กลายเป็นคนตลกไม่เครียดเลย พอเราทํางานกับพี่เขาก็รู้สึกว่าโอเค”
มุมมองความรัก...
“ด้วยความที่เราเป็นผู้หญิงเพ้อๆ เราก็จะอยากมีความรักที่น่ารักกุ๊กกิ๊กโรแมนติกเบาๆ เอาใจหน่อย แต่แป้งคิดว่าความรักทั้งนี้ทั้งนั้นมันคือพอเราโตขึ้นมาอีกระดับหนึ่งแล้วเรามีความรักจริงๆ เราจะรู้สึกว่าเพียงแค่รักกันบางทีมันไม่พอ มันต้องมีอะไรอีกหลายอย่าง คือผู้ชายกับผู้หญิงจะมีอะไรที่ค่อนข้างแตกต่างกัน ผู้ชายเขารักเขาไม่บอกหรอก แต่ผู้หญิงเราอยากจะได้ยินตลอดเวลา ซึ่งหลายๆ อย่างแป้งว่ามันไมได้บาลานซ์กันระหว่างผู้หญิงกับผู้ชาย เพราะฉะนั้นอยู่ที่ว่าเราจะรับข้อเสียของเขาได้มากน้อยแค่ไหน แล้วเขาจะรับข้อเสียของเราได้มากน้อยแค่ไหน แป้งว่าตรงนี้แหละที่ทําให้อยู่ด้วยกันได้มากกว่า”
วางแผนอนาคต...
“ถ้าได้รับความเมตตาจากผู้ใหญ่ ก็คงจะต้องพยายามทําในสิ่งที่ตัวเองได้รับมอบหมายให้ดีที่สุด แล้วก็พยายามทําให้ดีขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งขึ้นไป แต่ว่านอกจากจะทํางานแล้วก็ยังอยากที่จะเรียนต่อ เพื่อในอนาคตอาจจะมีโอกาสผันตัวมาอยู่เบื้องหลังบ้าง เพราะว่าเป็นคนชอบเอาโน่นนี่มาทําเป็นบทอะไรอย่างนี้ ถ้ามีโอกาสสักครั้งก็อยากทําเป็นหนังของเราเอง ถ้ามีโอกาสอยากจะเล่นเอง กํากับเอง ฉันจะเป็นแบบพี่แดน-วรเวช อยากมีฟีลนั้นจริงๆ นะ คือแบบสนองนีดตัวเองน่ะ เราอยากทําแบบนี้ อย่างเล่นแบบนี้ แล้วมันเป็นของเราเอง คืออยากไปถึงจุดนั้นเลยน่ะค่ะ”
