ลูกชาย “น้ำเงิน บุญหนัก” เผยนาทีบอกลา ขอบคุณแฟนละครที่ติดตามคุณแม่
ถือเป็นข่าวเศร้าคนบันเทิงและแฟนละครทั่วประเทศ เมื่อเช้าวันที่ 9 ก.ค. 69 “คุณแม่น้ำเงิน บุญหนัก” นักแสดงอาวุโสชั้นครูได้เสียชีวิตลงอย่างสงบในวัย 83 ปี โดยเป็นการนอนหลับไปเฉยๆ ท่ามกลางความอาลัยของครอบครัว ล่าสุด “ไก่ อาจณรงค์” ลูกชายได้เผยถึงการสูญเสียคุณแม่ในครั้งนี้
อ่านข่าวต่อ : วงการบันเทิงอาลัย “น้ำเงิน บุญหนัก” นักแสดงอาวุโสระดับตำนาน เสียชีวิตในวัย 83 ปี
“คุณแม่น้ำเงินแกหยุดรับงานละครมาประมาณสักสองถึงสามปีแล้ว เนื่องด้วยแกขับรถไม่ไหว แกเป็นคนที่ชอบขับรถเอง แต่ปัจจุบันก็ยังมีโทรมาให้แกไปรับงานอยู่ ซึ่งส่วนใหญ่แกก็จะบอกปฏิเสธไป เนื่องด้วยสุขภาพ และในช่วงหนึ่งถึงสองปีที่ผ่านมา เนื่องจากว่าแกก็ตามวัย แกก็จะช้าลง ใช้ชีวิตการเดินการพูดก็จะช้าลง จนเมื่อประมาณสี่สัปดาห์ที่แล้ว แกนอนแล้วแกก็ตื่นสายมาก สายประมาณบ่ายสองบ่ายสาม จนผมเข้าไปปลุก แกก็ตื่นขึ้นมา แกก็คงเพ้อไปเอง แกบอกว่าเมื่อคืนแกไปถ่ายละครกับอาหรั่งมา ผมก็เลยงงว่าแกไปยังไง ก็เลยถามไปแกก็บอกว่า แกขับรถไป ไปที่ลาดหลุมแก้ว พอเรามานั่งคุยกันก็เลยคิดว่าสงสัยแกคิดไปเอง จิตแกไปแล้ว ก็เลยคิดว่าครั้งนั้นแกเลยไปครึ่งหนึ่งแล้ว จนเมื่อวานนี้ ไปปลุกก็คือไม่ตื่นแล้ว
เรื่องสุขภาพของแกก็ปกติคุณแม่หลับไปเฉยๆ โรคประจำตัวก็เป็นตามผู้สูงอายุทั่วไป เบาหวานความดันทั่วไป หมอก็จ่ายยาปกติ แต่ไม่ได้มีโรคอะไรรุนแรง แกก็จากไปอย่างสงบ ถามว่าทำใจได้ไหม คือจริงๆ เราอยู่ด้วยกันเราก็รู้สึกได้ว่าแกตามสังขาร เราก็ทำใจแล้ว เราก็ได้ยินเรื่องนี้มาเยอะ ผู้ใหญ่ก็พร้อมที่จะไป ถามว่าได้มีการบอกกล่าวหรือว่าสั่งเสียกันไหม ปกติเวลาอยู่ด้วยกันไปทานข้าวด้วยกันแกก็จะพูดอย่างนี้บ่อยๆ ว่า ถ้าแม่ไม่อยู่ไก่ต้องทำอย่างโน้นอย่างนี้นะ
เรื่องที่คุณแม่ยังเป็นห่วง โดยรวมแกก็จะห่วงทุกเรื่อง เรายังเป็นเด็กในสายตาของแม่ตลอดเวลา ทุกวันนี้ขนาดแกเดินไม่ไหว แกก็ยังทำกับข้าวมาส่งให้ผมทานเป็นมื้อกลางวันทุกวัน ทั้งที่เดินไม่ไหวแล้ว บางทีผมก็ยังสงสัยว่าทำมาได้ยังไง พอเราบอกให้แกทำก็คือไม่ได้ ส่วนเรื่องพิเศษที่เราต้องทำ โดยรวมก็ทั่วๆ ไป เหมือนผู้ใหญ่สั่งสอนลูก วันจันทร์ที่ผ่านมาก็เข้าใจว่าแกอาจจะไม่ไหวแล้ว นั่นก็เป็นมื้อสุดท้ายที่แกทำให้ผม มันเป็นหน้าที่ของท่านว่าต้องทำให้ลูกทาน เป็นต้มจืดมะระ พะแนง ก็อาหารรสมือแม่อร่อย
แล้วคุณแม่น้ำเงินเป็นที่รักของแฟนๆ ถ้าถามถึงความภาคภูมิใจในฐานะลูกชาย สมัยเราเป็นวัยรุ่นตอนเด็กๆ เราเห็นแม่เป็นดาราที่โด่งดัง ตอนนั้นยังไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่ ก็คิดว่าเป็นอาชีพอาชีพหนึ่ง เห็นคนวิ่งเข้ามาขอถ่ายรูปเวลาไปไหนต่อไหน คือสมัยก่อนไปทานข้าวเดินไปสองก้าวคนก็มาขอถ่ายรูปตลอดเวลา แต่ตอนนี้เราเห็นแล้วว่า การเป็นดาราไม่ใช่เรื่องง่าย แกขึ้นชื่อเวลาไปถ่ายละครบทแกจะแม่นมาก ความจำแกดีมาก ทุกวันนี้ในห้องนอนแกมีบทละครหลายแหล่ ที่แกเล่น แกเก็บเอาไว้เป็นกอง เป็นชั้นๆ ในชีวิตแม่คืออยู่กับการแสดง
ถ้าย้อนกลับไปในบทยายสาย ในตอนนั้นความฮอตคุณแม่ ผมยังเรียน กำลังเร่งสอบเข้ามหาวิทยาลัย ก็เลยยังจำอะไรไม่ค่อยได้ แต่หลังจากนั้นเวลาไปไหนต่อไหนทุกคนก็จะบอกว่าอ้าวยายสายมาแล้ว ตอนนี้คุณแม่ไม่อยู่แล้วแต่ผลงานก็ยังอยู่ ก็อยากจะบอกแฟนๆ ที่ติดตามคุณแม่มาตลอด ก็ขอบคุณแฟนๆ ที่ชื่นชอบการแสดงของคุณแม่ คุณแม่ก็รักแฟนๆ ทุกคนเวลาที่แกออกไปข้างนอกแล้วเจอแฟนๆ เข้ามาทักทาย แกก็จะมีความสุขมาก ก็ขอบคุณแฟนๆ ทุกท่านที่ยังติดตามและยังจดจำได้ แม้ตอนนี้คุณแม่จะไม่ได้เล่นละครแล้วแต่ยังมีแฟนๆ ที่ยังจดจำแกได้เวลาที่พวกเราพาแกไปหาหมอ ก็ยังมีคนจำได้อยู่ แล้วก็ยิ้มให้แก แกก็จะหันไปยิ้มไปคุยด้วย มีความสุขการทำงาน
.jpg "น้ำเงิน บุญหนัก")
คุณแม่ก็จะเป็นโลโก้ในเรื่องของคนที่ชอบขับรถเอง เวลาจะไปกองก็ต้องขับรถเอง คือแกขับรถมาตั้งแต่สมัยสาวๆ แล้วต้องเป็นเกียร์ธรรมดา ในวันนี้หลายคนได้เห็นรอยยิ้มของเราทั้งคู่ ก็ตั้งใจจะส่งคุณแม่ด้วยรอยยิ้ม แม้แต่เมื่อวานตอนเข้าไปเจอร่างท่าน ผมก็ไปคุยกับท่านตามปกติ ก็พูดว่าทำไมไม่ลุก ลุกขึ้นมาทำงาน ก็แซวแก คือเวลาแกอยู่กับผมแกก็จะเป็นอีกมุมหนึ่ง ขี้เล่น มีอารมณ์ขัน เพราะตอนนี้ท่านไม่อยู่แล้ว เราก็พยายามรักษาบรรยากาศประมาณนั้นไว้
.jpg)
ถามว่าอยากฝากอะไรถึงแม่ ก็ตอนที่ผมเจอท่านนอนอยู่ ผมก็พูดกับแม่สั้นๆ ว่า แม่ไม่ต้องห่วงไก่นะ ไก่รักแม่เปี๊ยกแค่นั้น ส่วนแฟนๆ ที่ยังรักท่าน ก็ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมา ที่แฟนๆ ยังนึกถึงตลอดไม่เคยลืม นั่นก็จะเป็นสิ่งที่ทุกวันนี้ แม้แต่ตอนนี้แกยังนอนยิ้มอยู่เลย แกรับรู้ได้”
