“ไผ่ พงศธร” โพสต์บ้านแม่และมือของพ่อ
“ไผ่ พงศธร” ร่ายกลอนอ้อมแขนบ้านไร่ บอกเล่าเรื่องราวความหลังเมื่อนึกถึงพ่อและบ้านเกิดเมืองนอน ในช่วงเวลาที่เขาต้องกักตัวอยู่แต่ในหมู่บ้านของตนเองและมีเวลาสำรวจสิ่งของรอบกาย จนกลายมาเป็นภาษากลอนสวยๆ ในตอนแรก เขาเขียนถึง บ้านของเขาที่ใช้ชื่อว่า อ้อมแขนบ้านไร่ปลายนา เป็นบทกลอนสั้นๆ ว่า
อ่านข่าวต่อ:ฟินรูปคู่ “ต่าย อรทัย” ควง “ไผ่ พงศธร” ให้แฟนฝากสินค้าสู้โค
.jpg)
.jpg)
ท้องทุ่งอีสาน ยังมีความฮักอยู่ทุกเม็ดทราย คอยซับเหงื่อใจในยามทุกท้อ
อ้อมแขนบ้านไร่ปลายนา
ชายคาซอมซ่อ
กับคนมอซอยังคอยสู่ขวัญ
อ้ายยังตั้งตาคอยน้องคืนบ้าน
เคียงคนอยู่หลัง
ฝากฮักนำทาง
ให้คนเคยใกล้อย่าไลลืมกัน
อ้ายถางคันแท
แทวใกล้เถียงนา
คอยคนพลัดบ้านมานั่งนำกัน
หอมลมยามแลง
ท้องทุ่งอีสาน
ยังมีความฮักอยู่ทุกเม็ดทราย
คอยซับเหงื่อใจในยามทุกท้อ
ท้องทุ่งอีสาน
ยังมีความฮักอยู่ทุกเม็ดทราย
คอยซับเหงื่อใจในยามทุกท้อ
.jpg)
.jpg)
.jpg)
นอกจากนั้นเขายังได้โพสต์ภาพเถียงนาของพ่อในวันที่ไม่มีพ่อแล้ว ว่า คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ คิดถึงเถียงนาของพ่อ ถ้าพ่อยังอยู่พ่อคงได้นอนบ้านหลังใหม่ นอนห้องแอร์ ขับรถกะบะ ใส่เสื้อผ้างามๆ แนมไปทางได๋แนมเห็นตะภาพพ่อเต็มไปเบิด คิดฮอดเด้อครับพ่อ
“แนมเบิ่งคันแทนา
พ่อพาปั้นสองมือกร้านเคยจับมือลูกหว่านไถ
พ่อเลี้ยงลูกหลายคนมาจนใหญ่
ลมหายใจสุดท้าย พ่อยังบ่ได้หยุดพัก
อุ่นฮักในแววตาเบิ่งก็รู้ เลือดนักสู้เข้มข้นอ่อนโยนนัก
ถึงไม่เคยเอ่ยปากบอกว่ารัก กรำงานหนักก็รู้สู้เพื่อใคร
.jpg)
.jpg)
สู้สุดลมหายใจในหน้าที่ โอโอย
สู้สุดลมหายใจในหน้าที่
ปั้นความฮักความดีฝากเอาไว้
ทั้งบ้านสวนไร่นาและวัวควาย
จากน้ำมือลูกผู้ชายชื่อพ่อนั้น
วันนี้ที่ลูกหอบฝันคืนบ้านเราหนอ
อยากให้พ่อร่วมยินดี










