ตบเท้าเข้าวงการบันเทิงพร้อมกับรักครั้งแรกของเธอ จากวันนั้นจนถึงวันนี้เธอก็พร้อมศึกษาเรื่อง “ความรัก” ให้ลึกซึ้งเพราะไม่อยากจะเจ็บเป็นหนที่ 2 ด้วยหัวใจของเธอเอง
“ในเรื่องของความรักเราเป็นผู้หญิง โมกลัวคําว่าผิดหวังเพราะไม่มีใครอยากเจอคำนี้ โมเป็นคนจริงจังกับชีวิต เพราะฉะนั้น ตัวเองจะมีกําแพงเยอะทุกอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม เราจะแยกไปเลยว่าเวลาไหนต้องทำอะไร
จะเป็นคนที่ระมัดระวังตัวเองในเรื่องความรัก เรื่องชีวิตมากขึ้น ทั้งในแง่ของความรู้สึก เมื่อก่อนที่เคยคบคนอื่นเป็นมาไงปัจจุบันต้องคิดเยอะกว่าเก่า เรียกว่าคิดไปหมดนะทั้งเรื่องความรัก เรื่องงาน , เรื่องเรียน , เรื่องอุบัติเหตุ เพราะมันจะกระทบจิตใจของพ่อเราทุกอย่าง เพราะโมสนิทกับคุณพ่อมาก มีอะไรท่านต้องรับรู้หมด
แล้วพ่อจะคนที่แบบอะไรก็คือ ยอมลูกทุกอย่าง ไม่ค่อยห้ามไม่ค่อยว่า แต่จะคอยเตือนว่าให้ระวังนะ แต่จริงๆ แล้วลึกๆ พ่อไม่อยากให้มีแฟน กลัวว่าเราเอาความสนใจไปให้คนรักมากกว่างาน กับเรียน เพราะคุณพ่อก็ทราบว่าโมเป็นคนอย่างนั้นจริงๆ ซึ่งเรื่องที่คุณพ่อคิดแบบนี้ เพราะโมเคยอ่านที่คุณพ่อที่เคยเขียนจดหมายบอกไว้
พอหลังๆ มาเลยไม่ค่อยอ่านจดหมายพ่อเท่าไหร่ ไม่กล้า กลัวอ่านแล้วเครียด แต่ด้วยนิสัยของตัวเองด้วยมั้งที่จะคบใครก็ไม่ค่อยบอกให้ใครรู้ เลยเหมือนกับพ่อมารู้อีกที แต่พ่อไม่ถามเลย โมก็เลยไม่ได้พูดไม่ได้บอกพ่อ
ตัวโมแคร์นะว่าพ่อจะมีความเห็นอย่างไร แต่ก็รู้ว่าพ่อเชื่อ ว่าเราดูแลตัวเองได้ พ่อรู้ว่าโมไม่ยอมเสียเปรียบใครง่ายๆ ไม่ยอมโง่ คือว่ารู้ไงว่าเราดูแลตัวเองได้ แล้วเราจะไม่ทําอะไรที่ทำให้เค้าผิดหวัง
คือเราจะไม่เอาเรื่องปวดหัวไปให้เขาคิดหรอก ถ้ามันมีปัญหาปุ๊บ! หยุดที่ตัวเราเองดีกว่า ก็คือเมื่อไหร่ที่โมมีแฟนพ่อก็จะรู้ ถ้าวันไหนเลิก พ่อก็จะรู้ว่าเราเลิก รู้ว่าโมจัดการชีวิตได้
ฉะนั้นเรื่องพวกนี้ โมไม่เอาเข้าไปคุยกับพ่อ มันคือความผิดของโม เราก็พยายามดูแลตัวเองให้มันดีดี เขาจะได้ไม่เอามาว่าเราได้ว่าบอกแล้วไง เตือนแล้วไง ก็ต้องพยายามไม่นอกลู่ นอกทางอยู่ในกรอบเข้าไว้ ช่วยกันทําแต่สิ่งสร้างสรรค์
อย่างคบกับพี่ก้องตัวโมก็ไม่เคยพูดเรื่องครอบครัวเค้ากับเค้า ตัวพี่ก้องเองก็ไม่เคยพูดถึงครอบครัวโมกับโม เจอก็คือเจอ ก็ทักทายกันตามประสา ถ้าจะเอามานั่งวิเคราะห์ พูดกันเกี่ยวกับครอบครัวใคร เราพูดกันไม่ได้ เพราะมันจะเป็นการไม่ให้เกียรติกัน แต่พี่เขาก็ไม่เกร็งหรอก เพราะไม่ได้ทําอะไรผิดกันไง
อย่างโมเองก็มั่นใจ ว่าโมไม่ได้เลือกคนที่ใช้ไม่ได้มาให้พ่อดู คือโมก็เป็นคนที่เลือกเยอะเหมือนกัน คนที่โมคุย คือผ่านการคัดสรรจากโมแล้ว จะไม่มีแบบอีเหละเขะขะมาคุย
ซึ่งปัญหาของโมกับพ่อปัญหา มีอยู่อย่างหนึ่งคือ พ่อเคยบอกเหมือนกันนะ ว่าต้องได้คนแบบนั้น คนแบบนี้ เขาก็ยกตัวอย่าง ว่าดูอย่างคนนั้นสิ ดูอย่างคนนี้นะ คือคนที่พ่อบอกหรือยกตัวอย่างจะเก่งๆ และประสบความสําเร็จในชีวิตทั้งนั้น เพราะพ่ออยากให้โมประสบความสำเร็จ ชีวิตมีความสุข
แต่สิ่งที่ใกล้เคียงระหว่างโม กับ พ่อ คือ สเป็คนะ เพราะว่าโมก็ต้องการผู้นํา คนที่สามารถจะนำทางชีวิตเราได้ คือต้องการคนที่เหนือกว่าโม ดูแลโมได้ ปกป้องโมได้
โมจะวางแผนชีวิตไว้เป๊ะๆ เพราะฉะนั้นคนที่เข้ามาถ้าอ่อนแอ ไม่เข้มแข็งไม่ได้” ♦
18 มิย. 2551
