เจ้าชีวิตของแต่ละบุคคลคือตัวเอง สิ่งที่ผู้หญิงทุกคนคิดและอยากให้เป็นคือ “มีรักครั้งเดียว” ผู้หญิงทุกคนปรารถนาแค่ “รักแท้”

“รักแท้” ในที่นี้หมายถึง “รักแทนใจ”...แทนทุกสิ่งทุกอย่างที่อีกคนเป็น อยากเจ็บป่วยแทน อยากทุกข์ทรมานแทน เมื่อคนรักต้องเผชิญชะตากรรม ความรู้สึกตรงนี้จะเกิดขึ้น เมื่อรักเข้ามาแทนใจ ความเสียสละจะมาแทน การห่วงใย ความห่วงหาอาทรจะเกิดขึ้นโดยมิรู้ตัว เพราะเป็นความรู้สึกที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน บ่อยครั้งที่เคยได้ยินคนพูดว่า ความรักคือ “การเสียสละ”

เมื่อรัก...มักจะคล้อยตาม ไม่ติดใจในเรื่องที่พลาดของคนรัก ใส่เสื้อ ผิดเทศกาล ก็ชมเชยว่าสวยดี แปลกตาดี ใครๆ ก็ว่าน่ารัก ยอมอภัยในความผิดพลาด การให้กําลังใจคือการเสริมรักให้หนักแน่นยิ่งขึ้น ไม่ซ้ำเติม ความผิดพลาด บางคนอาจจะเคยได้ยินว่า ความรักคือการให้อภัย

ความรักไม่เคยล้าสมัย ทุกยุคทุกสมัยมีเพลงร่ายถึงความรักตลอด แล้วแต่ใครจะบรรยายรักในรูปแบบใด การอกหัก การหย่าร้าง ล้วนคือหลุมฝังศพของความรักทั้งสิ้น

ผู้หญิงคนหนึ่งพบรักเมื่ออายุอยู่ในวัยเจริญพันธุ์ อารมณ์และความรู้สึกต่อโลกภายนอกเป็นเรื่องที่ท้าทายมาก “ชีวิตที่มีรัก” กับ “ชีวิตในสภาพที่เป็น” เป็นเรื่องที่แยกกันยากมาก

“ชีวิตในสภาพที่เป็น” ของวัยที่ว่า คือเพื่อน คือเที่ยว คือการแสวงหาสิ่งใหม่ๆ สู่ชีวิต สันทนาการในกลุ่มวัยรุ่นเขาทํากัน บางครั้งก็หนักหน่วงรุนแรง เป็นรสชาติชีวิตที่ไม่ได้แต่งเติม เป็น สุขที่สุดในอีกครั้งหนึ่งของชีวิตทีเดียว

ชีวิตของคน 20 เศษๆ ย่อมจะ “มีรัก” เป็นชีวิตที่ถูกจํากัดจากความรู้สึกของอีกฝ่าย รักก็รัก แคร์ก็แคร์ อยากอยู่กับเพื่อนก็อยากอยู่ ถ้ารัก “ต่างรสนิยม” เป็นรักที่ถูกกดดันจากสภาพแวดล้อม จึงทําให้ความรู้สึกที่ไม่เห็นด้วยบางอย่าง ตกตะกอนในความรู้สึก จากวันหนึ่งสู่อีกวันหนึ่ง

ประมาณว่า เหมือนคนที่ดื่มน้ำไม่สะอาด เมื่อหลายวัน หลายเดือน ฝุ่นตกตะกอนก็กลายเป็นนิ่ว ถึงไม่เป็นปุ๊บปั๊บ แต่วันหน้าย่อมเป็นแน่ ถ้ายังขืนดื่มน้ำขุ่นๆ อีก

ความรักไม่ใช่เรื่องของการ “ฝืนใจอยู่” แต่เป็นเรื่องของความสุขใจ สบายใจ ให้เกียรติ และ ให้กําลังใจ

แต่ที่ผ่านมา วงการบันเทิงบ้านเรามีคู่รักก่อเกิดสภาพ “รักต่างรสนิยม” จนไม่อาจ “ฝืนใจอยู่” สุดท้ายก็ต้องเลิกรา..บ่างคนมีลูกมีเต้าด้วยกันคนหรือ 2 คน ..แต่ก็ไม่สามารถจะอยู่ในสภาพเก็บกดความรู้สึกของตัวเองได้อีกต่อไป

“ษา-วรรณษา ทองวิเศษ” คือดาราสาวที่เคยมีผลงานรัดตัวในอดีต มีภาพของ “คนมีรัก” ที่ประชาชนชาวข่าวละเลงอยู่เสมอ.. แต่สุดท้ายเธอก็เลือก “เป้-สุรัช ทับวัง” หรือ “เป้ ไฮร็อก” เป็นสามี   จัดงานแต่งให้สาธารณชนรับรู้กันทั่วประเทศ

ทั้งๆ ที่วิถีชีวิตและความคิดของ “ษา” กับ “เป้” ต่างกันคนละขั้ว..ฝ่ายหญิงต้องการมีครอบครัวที่มีความสุข เป็นแม่ที่ดีของลูก ขณะที่ฝ่ายชายก็มีเป้าหมายอีกอย่างหนึ่ง สุดท้ายชีวิตคู่ก็ไปไม่รอด

คู่ของ “บุ๋ม-ปนัดดา” กับอดีตสามีที่ชื่อ “วี” เป็นอีกคู่ที่สะท้อนให้เห็นความรักต่างรสนิยมที่ดีที่สุด..“บุ๋ม-ปนัดดา” เป็นอาจารย์ เรียนจบปริญญาตรี มีดีกรีตําแหน่ง “นางสาวไทย” เธอเป็นผู้หญิงเก่ง ที่   ทํางานตลอด ไม่ว่างานเล็ก-ใหญ่ “บุ๋ม-ปนัดดา” ไม่เคยเกี่ยง

เพราะการทํางาน เก็บเงิน คือรากฐานของชีวิตที่มั่นคงในอนาคต..“บุ๋ม” คิดแบบนั้น..“บุ๋ม” คงไม่โง่ในการเลือกผู้ชายสักคน และมั่นใจว่าเธอเลือกผู้ชายเป็น...แต่บางครั้งสิ่งที่เธอคิดว่า “ใช่” มันอาจ “ไม่ใช่” เพราะภาพภายนอกที่เธอเห็น กับความเป็นจริงหลังแต่งงาน อาจจะเป็นคนละเรื่อง

“บุ๋ม” คงไม่โง่ที่จะทนอยู่กับรักที่เธอเลือก แต่สภาพความรู้สึก   ที่มีต่อกันเหมือนบอนไซ ที่มีชีวิตแต่ไม่เจริญเติบโต

“พาเมล่า” เป็นสาวลูกครึ่ง มีความคิดที่เป็นของตัวเอง ไม่แคร์สังคมว่าใครจะมองยังไง ไม่ยังงั้นช่วงหนึ่งในชีวิตของเธอคงไม่คบกับ “แห้ว รีเจนซี่”...หนุ่มโนเนมที่ก้าวมาจากการเป็นพรีเซนเตอร์โฆษณา จับพลัดจับผลูให้มาอยู่ในวงการบันเทิง

รสนิยมของคนเป็น “ลูกครึ่ง” กับคนไทยที่ชีวิตไม่ได้ร่ำรวย ฐานะก็งั้นๆ ลองตรองดูว่ามันจะต่างกันแค่ไหน...ท้ายที่สุดก็ต้องเลิกกัน (อีกคู่)

“แมว-จีระศักดิ์” กับ “นิโคล” รักร่วมค่ายก็เป็นอีกคู่ ที่มีสภาพไม่ได้ต่างจากคู่ของ “พาเมล่า-แห้ว”...เช่นเดียวกับคู่ของ “โอ๋-ไอศูรย์” กับไฮโซสาว “แจน-ศิรนุช” ที่แต่งงานกันนกกระจอกไม่ทันกินน้ำก็ต้องต่างคนต่างไป

ดาราหลายคู่ที่เลิกกันไปทั้งปัจจุบันและอดีต..ย่อมมีคําว่า “รสนิยม” เป็นตัวกําหนด ไม่ยังงั้นก็คงจะอยู่กันยืด แต่ด้วยพื้นฐานที่แต่ละคนต่างมา ถูกหล่อหลอมต่างกัน เป็น “ความต่าง” ที่เมื่อมาอยู่บนพื้นฐานเดียวกัน บนความเป็นสามี-ภรรยา แรกๆ ก็อาจจะฝืนได้ แต่นานๆ เข้า อาจจะ “ไม่ใช่” เพราะไม่สามารถจะหลอมเป็นหนึ่งเดียวกันได้

ความรักไม่ใช่เรื่องของการ “ฝืนใจอยู่” แต่เป็นเรื่องของความสุขใจ สบายใจ ให้เกียรติ และให้กําลังใจ..แต่ถ้าเป็น “รักต่างรสนิยม” ไม่วันนี้หรือวันหน้ายังไงๆ ก็ไปไม่รอดแน่นอน♦