โดยเฉพาะด้านมหรสพ เช่น "ภาพยนตร์" ที่มีดีทัดเทียมนานาชาติ ดูอย่างภาพยนตร์หลายเรื่องที่ออกฉาย ก็ถูกนำไปรีเมคและสร้างสรรค์สู่สายตาชาวโลกมากมาย

แม้บางเรื่องจะดีบ้างไม่ดีบ้าง แต่มองย้อนกลับมาที่ต้นฉบับก็ถือว่าเจ๋งและแจ่มทีเดียว อย่างเรื่อง "ลัดดาแลนด์" ก็น่าดีใจแทนค่ายจีทีเอช  ที่เป็นหน้าเป็นตา แม้ค่ายอื่นๆ จะไม่เด่นชัดแต่ก็ไม่ได้น้อยหน้าสักเท่าไร เพราะจะกี่ครั้งๆ ที่ผู้สร้างผลิตงานออกมา หนังผี ตลก ก็ยังขายได้เสมอและไม่มีวันตาย อาจจะมีเรื่องอื่นๆ บ้างแต่ก็ไม่มากจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม อยากให้มองมุมกว้างๆ ว่าด้วยเนื้อหาและเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วย ที่เป็นส่วนผสมทําให้ "หนังผีไทย" ไปไกลกว่าที่คาดคิดไว้

แม้จะไม่ได้แสดงออกมาโต้งๆ ว่าต้องเป็นหนังผีไทยใส่สไบเฉียงเดินเยื้องย่างแบบนิ่มนวลก็ตามเหอะ นั่นก็หมายความว่าด้านวัฒนธรรมอื่นๆ ก็สามารถที่จะสื่อให้ทุกประเทศตอบรับถึงผลงานที่ผลิตออกมาได้ หรือแม้แต่ในเมืองไทยชี้ให้เห็นได้ว่า "หนังผี" ที่มีคุณภาพจริงๆ ไม่ได้ตลกโปกฮา หรือว่าวิ่งหนีผีลงตุ่มถึงจะส่งออกนอกได้ กลับกันแสดงว่าความต้องการของคนดูหรือผู้ซื้อจากเมืองนอก ก็ยังเห็นการนําเสนอของเนื้อหาและวิธีการเล่าที่โดนใจ จนถูกนําไปเผยแพร่เมืองนอกได้

อยากให้ผู้ผลิตแต่ละค่ายหันกลับมามองกันอีกครั้งว่าจะสร้างสรรค์ผลงานดีๆ อะไรออกมาก็ตาม ก็น่าที่จะศึกษาตลาดเมืองนอก  และความต้องการให้มากกว่านี้ ดีกว่าแค่จะเป็นหนังตลกดาษดื่นที่ดู  จบแล้วก็จบเลย ไม่สามารถนํามาพูดหรือเล่าต่อในโอกาสต่อๆ ไปได้

อย่างหนึ่งที่บางเสียงอาจจะชอบหรือไม่ชอบ "ลัดดาแลนด์" ก็คนละมุมมองกัน ก็ต้องเริ่มนั่งประเมินสถานการณ์ก่อนว่า คนที่ดูแล้วบอกรู้สึกเฉยๆ นั้น ไม่ได้หมายความว่าเขาดูหนังไม่เป็น แต่อาจจะเป็นคนที่ชาชินกับการเสพหนังผีมามากมายนับไม่ถ้วนหรือเปล่า อีกกรณีหนึ่งอาจจะเป็นคนจิตแข็งพอสมควร ที่ดูอะไรก็ไม่น่าสะพรึงกลัว

ไม่ใช่เพียงแค่จะแสดงความยินดีกับความสําเร็จจากภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่จะยินดีกับเรื่องอื่นๆ ด้วยทั้งในอดีตและอนาคต ที่จะนําพาหนังผีไทยไม่ให้ตายไปจากแวดวงหนังไทยและเตรียมโกอินเตอร์ในเร็วๆ นี้จากทุกเรื่อง ♦