ที่นํามาผสมกัน คือ "รี" ที่แปลว่า "กลับ" และ "เมค" หมายถึง "สร้าง" หรือ "ทํา" เมื่อนํามาใช้กับ "ละครรีเมค" หมายถึง ละครที่นํากลับมาสร้างใหม่

ในแต่ละปี ละครประเภท "เหล้าเก่า" ใน "ขวดใหม่" โผล่หน้าออกมาให้ "คอละคร" ได้ดูกันสลอน บางเรื่องสร้างซ้ำแล้วซ้ำอีก 3-4 ครั้ง เพียงแต่เปลี่ยนนักแสดง และมีแววว่าจะสร้างต่อไปเรื่อยๆ ตราบใดที่วัฏจักรละครบ้านเรายังมองไกลแค่ปลายจมูกตัวเอง

ยกตัวอย่างง่ายๆ ละคร 1 เรื่อง ถ้านํากลับมาสร้างในช่วงระยะห่างกันแค่ 10 ปี ในช่วงชีวิตคนๆ หนึ่งที่เฝ้าอยู่หน้าจอโทรทัศน์ ผูกติดกับ "ความสุข" ตรงนี้ จะได้ดูละครเรื่องนั้นไม่ต่ำกว่า 6 ครั้ง

แต่บางเรื่องแค่ประเดี๋ยวประด๋าว ไม่ถึง 10 ปี เอาแค่ 3-4 ปีผ่านไป นํามาสร้างซะแล้ว ลองเอา 2 คูณ 6 เข้าไป ไม่ต่ำกว่า 12 ครั้ง ที่เขาได้เสพละครเรื่องเดียว แต่เปลี่ยนหน้านักแสดงเท่านั้นเอง

หลายคนจึงมองว่า ละครบ้านเรามันถึง "ทางตัน" แล้วหรือ? ถึงได้หากินกับ "ของเก่า" ก็ถูกของเขา เพราะมันเป็นยังงั้นจริงๆ

ไม่มีใครปฏิเสธหลักเศรษฐศาสตร์ที่ว่าด้วย ซัพพลาย-ดีมานด์ เมื่อมีความต้องการ ก็ย่อมมีการตอบสนอง ความต้องการสิ่งเดิมๆ มีมากเท่าไหร่ ผู้จัดละครก็สนองตอบต่อสิ่งนั้นซ้ำๆ ซากๆ จนจะอ้วกออกมาเป็น "ละครรีเมค" ทั้งบ้านทั้งเมือง

ที่สําคัญ ถ้าย่ำอยู่กับสิ่งเหล่านี้เรื่อยๆ สุดท้ายก็ย่อมเกิด "โอเวอร์ซัพพลาย" คือ ไม่มีคนดู เมื่อเดินมาถึงจุดนั้น  แล้ว "ละครไทย" จะเดินต่อไปยังไง?

ชั่วชีวิตของคนๆ หนึ่งที่นั่งเฝ้าหน้าจอ ซึ่งเป็นกิจวัตร  ประจําวัน แล้วได้ดูละครเรื่องเดิมที่นํามา "รีเมค" ประมาณ 10 กว่าครั้ง จะเกิดความรู้สึกชมชอบอย่างนั้นหรือ?

เอาแค่เรากินอาหารเช้า-เที่ยง-เย็น ซดแต่แกงจืดอย่างเดียว วันแรกอาจจะพอกระเดือกได้ แต่ 2-3 วันผ่านไป ผมว่ากินข้าวเปล่าคลุกน้ำปลายังจะอร่อยกว่า

ยกตัวอย่าง "เมียหลวง" เวอร์ชั่นแรกสร้างเมื่อปี 2522 หรือ 30 ปีที่แล้ว ตอนนั้นจําได้ว่า ภิญโญ ทองเจือ, สีตลา เรืองศิริ และ อุทุมพร ศิลาพันธ์ เล่น ออกอากาศทางช่อง 5

ผ่านมา 10 ปี ผมได้ดู "เมียหลวง" ทางช่อง 7 ประมาณปี 2532 แสดงโดย แซม-ยุรนันท์, ปรียานุช ปานประดับ และ แก้ว-อภิรดี อีก 10 ปีต่อมา ช่อง 3 ไม่ยอมน้อยหน้า นําไปสร้างบ้าง เป็นเวอร์ชั่นที่มี จอนนี่ แอนโฟเน่ เล่นคู่ แอน-สิเรียม และ เบนซ์-พรชิตา

ล่าสุดปีที่ผ่านมา เอาอีกแล้ว "เมียหลวง" เวอร์ชั่น ตุ้ย-ธีรภัทร์ นี่ก็ได้ข่าวว่าช่อง 3 กําลังจะสร้างอีก อยู่ระหว่างทาบทามนักแสดง

แค่ "เมียหลวง" เรื่องเดียว ผ่านสายตาผมและคนดูทั้งประเทศมาแล้ว 4 รอบ และก็คงจะได้ดูเวอร์ชั่นอื่นๆ จนตาเปียกตาแฉะ ทั้งๆ ที่ เนื้อหาผู้หญิงตบตีแย่งผู้ชายคนเดียว ไม่เห็นว่าจะวิเศษวิโสไปกว่านี้

ถ้าดูละครรีเมคแค่ "เมียหลวง" เรื่องเดียว แล้วมีละครเรื่องอื่น แนวอื่น มาเป็น "ทางเลือก" ก็พอจะกล้อมแกล้ม ประมาณว่าสํารับมีน้ำพริกปลาทูให้แก้เลี่ยนได้บ้าง

แต่บางช่วงบางจังหวะ เชื่อมั้ยครับ เปิดช่องนี้ก็มี "รีเมค" หมุนไปช่องนั้น เจออีกแล้ว บางเรื่องช่อง 7 สีนํามาทํา อีกไม่กี่ปีช่อง 3 เอามาสร้าง วนเวียนกันอยู่อย่างนี้

เหมือนอย่าง "มนต์รักลูกทุ่ง" ที่เคยประสบความสําเร็จในช่อง 7 สี ทั้ง 2 เวอร์ชั่น ไม่ว่าจะเป็นยุค ตั้ว-ศรัณยู เล่นคู่ น้ำผึ้ง-ณัฐริกา หรือว่า ป๋อ-ณัฐวุฒิ คู่ กบ-สุวนันท์ ท้าพนันดีดหูกันก็ได้ "มนต์รักลูกทุ่ง" จะถูกนํามาสร้างใหม่ต่อไปเรื่อยๆ

รวมทั้ง "ทองเนื้อเก้า" ที่เคยสร้าง แก้ว-อภิรดี ในบท"อีลํายอง" จนโด่งดังมาแล้ว แต่พอมาถึงเวอร์ชั่น ต้อม-รชนีกร ก็ใช่ว่าจะ "โชะ" ซะเมื่อไหร่?

คราวนี้ช่อง 3 กําลังนํามาปัดฝุ่นใหม่ เห็นว่าจะให้ "แอน ทองประสม" รับบทเป็น "อีลํายอง" ถ้าเป็นยังงั้นจริง "แฟนคลับแอน" คงได้สวดชยัญโตกันคราวนี้แหละ

 "แอน" เป็นนักแสดงมืออาชีพ ที่เล่นได้ทุกบท แต่ก็ใช่ว่าจะหยิบไปวางแล้วต้อง "โดน" หมด สิ่งของทุกอย่างมีความ "ลงตัว" ของมันเอง  ถ้าวางผิดที่ แทนที่คนดูจะชมว่าสวย กลับมองว่า..บ้อท่า เจ้าของบ้านไม่มีไอเดียเอาซะเลย

ตัวอย่างที่เห็นหมาดๆ เรื่อง "365 วันแห่งรัก" ที่จับ "แอน ทองประสม" มาเล่นบทขี้หึง ขีวีน ตามราวีทุกที่ที่คิดว่าสามีไปมีกิ๊ก สุดท้ายก็ต้องรีบจบแบบคนดูงงๆ ทั้งๆ ที่ "แอน-เคน" คือส่วนผสมที่ลงตัวที่สุด

ละครรีเมคทุกเรื่องจะให้เหมือน "วนิดา" ที่มี แอฟ-ทักษอร เล่นคู่กับ ติ๊ก-เจษฎาภรณ์  คงไม่ได้หรอกครับ ถ้าคิดมุมกลับ ละครเรื่องนี้ไม่มี "ติ๊ก" เล่น ผลจะเป็นยังไง? ทุกคนคงรู้อยู่แก่ใจ!!

ใครที่คิดว่ายังไงๆ ละครไทยก็อยู่ได้ มันก็ "ใช่" ไม่มีใครเถียง แต่ "ทางไป" ในอนาคต จะ อยู่กันยังไงล่ะ?

ถ้าละครรีเมคเกลื่อนจออยู่อย่างนี้!! ♦